Adaptacja

 

Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej przez nasze dziecko jest ważnym przeżyciem zarówno dla niego, jak i rodziców. Dla wielu dzieci pójście do przedszkola oznacza pierwsze kontakty z grupą, co wiąże się ze zmianą dotychczasowego trybu życia. Dziecko uczy się nowej dla siebie roli przedszkolaka. Nowe warunki budzą czasami niepokój i niepewność. Dziecku potrzebne są pozytywne doświadczenia i czas, aby zaakceptować nową rzeczywistość i przystosować się do niej. Silna więź emocjonalna z rodzicami, którzy zajmowali się dotychczas dzieckiem lub mieli do dyspozycji opiekunkę, która w stopniu zbliżonym do nich zaspokajała potrzeby dziecka sprawią, że pierwsze dni w przedszkolu są bardzo emocjonującym przeżyciem. Rodzice oddają maluszka pod opiekę pań w przedszkolu i pomimo tego, że panie stanowią w pełni wykwalifikowaną kadrę, mają bardzo dobre przygotowanie do pracy z dziećmi, są oni pełni obaw o losy dziecka. Martwią się o to, jak poradzi sobie ono w grupie rówieśniczej, czy będzie wystarczająco samodzielne, asertywne. Jest to zupełnie zrozumiałe. Obawy związane z rozpoczęciem edukacji przedszkolnej dziecka są w pełni uzasadnione i zupełnie oczywiste. Jednakże należy pamiętać o tym, że decydując się na to, by nasze dziecko uczęszczało do przedszkola, musimy być przede wszystkim my – rodzice bądź opiekunowie o tym w stu procentach przekonani.

Trudności adaptacyjne dzieci zdarzają się dosyć często. Pojawiają się na samym początku edukacji przedszkolnej, czasami powracają lub nasilają się po dłuższej nieobecności dziecka w przedszkolu, na przykład z powodu choroby.
U dzieci dwu i trzyletnich mamy do czynienia z szeregiem czynników, które utrudniają rozpoczynanie edukacji przedszkolnej lub nasilają problemy związane z adaptacją. Są to między innymi:

  • Zdenerwowanie rodziców, związane z oddaniem dziecka do przedszkola,
  • Brak zaufania do personelu przedszkolnego, pomimo tego, iż jest to doskonale przygotowana i wykształcona kadra,
  • Trudności w nawiązaniu kontaktu z personelem i grupą rówieśników,
  • Słabe poznanie otoczenia przedszkolnego i funkcji pomieszczeń oraz sposobów korzystania ze znajdujących się tam urządzeń (na przykład ubikacja, łazienka czy też szatnia),
  • Słaba znajomość organizacji dnia w przedszkolu i związaną z tym orientacją czasową,
  • Problemy z przyswojeniem wymagań dotyczących współżycia w grupie.
  • Jeżeli rodzice w pełni akceptują wybrane przez siebie przedszkole, wychowawców pracujących w grupie, ich metody pracy, tym samym zwiększają szansę swojemu dziecku w procesie adaptacji. Dziecko szybciej przyzwyczai się do placówki i zniesie niedogodności, gdy będzie go postrzegało jako bezpieczne i atrakcyjne dla siebie, a także swoich rodziców. Dlatego też rodzice powinni przygotować siebie samego i swoje dziecko do nowej roli społecznej- przedszkolaka.

 

DRODZY RODZICE!

  • Poznajcie przedszkole, do którego będzie uczęszczało Wasze dziecko. Uczestniczcie w dniach otwartych przedszkola, odwiedzajcie przedszkole i ogród przedszkolny, wybierzcie się na zajęcia adaptacyjne do przedszkola. Spacerujcie w okolicach placówki, zachwalajcie ją, opowiadajcie dziecku o zabawkach i kolegach.
  • Przy przedszkolnych pożegnaniach z dzieckiem zawsze bądźcie uśmiechnięci i spokojni, bo z waszej twarzy dziecko szybko potrafi wyczytać niepokój, dobre i złe emocje.
  • Bądźcie gotowi na trudne rozstania w pierwszych dniach, a nawet tygodniach, na płacz i odmowę wyjścia z domu. W przedszkolu starajcie się nie przedłużać pożegnań, gdyż wzmaga to w dziecku negatywne uczucia. Pamiętajcie, że pozostawiacie dziecko pod opieką wykwalifikowanej kadry, która posiada doświadczenie i doskonale wie jak zabawić i zająć dziecko, by szybko zapomniało o trudnym rozstaniu z ukochanym rodzicem. Dzieci dwu i trzyletnie charakteryzuje labilność uczuć, w jednej chwili płaczą, a już za chwilę są wesołe i świetnie się bawią (często podobnie postępują będąc w domu).
  • Jeśli mamie rozstanie z dzieckiem sprawia większe trudności, postarajmy się by dziecko do przedszkola odprowadzał tata. Doświadczenia wielu pedagogów i rodziców potwierdzają, iż rozstania z tatusiami bywają dużo łatwiejsze, wynika to zapewne z większej stanowczości i opanowania emocji.
  • W początkowym okresie w miarę możliwości można odbierać dziecko wcześniej z przedszkola, ponieważ dwu czy trzylatek ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje mu się bardzo długi.
  • Pozwólmy dziecku zabrać ze sobą cząstkę domu do przedszkola na przykład ulubioną zabawkę, czy też książeczkę.
  • Rozmawiajcie z dzieckiem o wydarzeniach przedszkolnych. Wasze zainteresowanie pobudzi zainteresowanie dziecka oraz poczucie, że przedszkole jest czymś ważnym dla was i dla niego. Mówcie dziecku, że czas w przedszkolu będzie spędzało bez rodziców, ale w towarzystwie miłych pań i innych dzieci, z którymi będą się codziennie bawić.
  • Rozwijajcie umiejętności samoobsługowe dziecka, gdyż właśnie bardzo często są one powodem dodatkowego stresu dla dziecka. Pozwólmy dziecku samemu myć ręce, korzystać z toalety, a nie nocnika, ubierać się i rozbierać.
  • Wcześniej starajcie się przyzwyczaić dziecko do przebywania w domu i w nowym miejscu pod opieką osób trzecich.
  • Postarajcie się, aby dziecko miało kontakt z rówieśnikami, na przykład na placu zabaw.

Drodzy rodzice, mamy nadzieję, że nasze wskazówki pomogą Wam przetrwać ten trudny okres adaptacji dziecka do warunków przedszkolnych. Pamiętajcie, że przedszkole jest bardzo ważnym i potrzebnym elementem w rozwoju społecznym Waszego dziecka. W przedszkolu każdemu dziecku zapewniamy jak najlepsze warunki do wszechstronnego rozwoju. Tutaj dziecko nabywa nowe wiadomości i umiejętności, zdobywa pierwsze doświadczenia społeczne oraz uczy się funkcjonowania w grupie rówieśniczej. Poznaje pierwsze wierszyki i piosenki, wyjeżdża z rówieśnikami na pierwsze wycieczki.

Bądźcie towarzyszami swoich dzieci na tym etapie rozwoju. Wspierajcie je w trudnych chwilach, dzielcie z nimi radości dnia codziennego w przedszkolu. Pokazujcie im, że przedszkole jest również dla was czymś ważnym, zasługującym na codzienną uwagę i rozmowę.

Wszystkim przyszłym przedszkolakom życzymy samych uśmiechów na twarzy, a rodzicom wytrwałości.

Powodzenia i do zobaczenia w Przedszkolu!